Скважиналардың түсінігі және геометриялық параметрлері

Скважина жер қыртысында арнайы бұрғылау жабдықтарының көмегімен қазылатын, көлденең диаметрі өзінің бойлық тереңдігінен бірнеше есе кіші болатын цилиндр пішінді күрделі тау-кен құрылыс орны болып табылады. Осындай жерасты құрылысының жер бетіндегі басталатын орны сағасы, ал оның цилиндрлі ішкі қабырғасы оқпаны деп аталады. Оқпанның ең төменгі шегі түбі болып есептеледі. Сағасынан түбіне дейінгі оқпан осінің бойымен өлшенетін жалпы қашықтық скважинаның ұзындығын білдірсе, ал осы остің тік проекциясы бойынша есептелетін аралық оның нақты тереңдігі ретінде сипатталады. Кеңістіктегі бағытына қарай скважиналар тіке немесе көлбеу болып бұрғылана береді.

Бұрғылау барысында скважина оқпанының диаметрі өткен аралықтар сайын біртіндеп кішірейіп отырады. Мұнай және газ саласына арналған скважиналардың бастапқы диаметрі 900 миллиметрден аспаса, ең төменгі соңғы диаметрі 165 миллиметрден кем болмайды. Тереңдету барысында тау жыныстарын тұтастай талқандау немесе оның тек шеткі жағын ғана бұзу тәсілдері қатар қолданылады. Бұрғылау жұмыстары арнайы қондырғылардың жәрдемімен құрлықта да, теңіз айдындарында да атқарылады. Теңіз жағдайында бұрғылау қондырғылары эстакадаларға, арнайы тұрғызылған берік іргетастарға немесе бұрғылау кемелеріне орнатылады.

Мақаланың жалғасы жазылушыларға қолжетімді

Жазылымыңыз болса, аккаунтыңызға кіріңіз. Болмаса, мақаланы толық оқу үшін жазылымды рәсімдеңіз.

Тағы 6 бөлім · ~6 мин оқу

Жазылымды рәсімдеу Кіру