Халықаралық құқықтың материалдық және ресми бастаулары
«Құқықтың қайнар көздері» ұғымы заң ғылымында негізінен екі түрлі аспектіде, атап айтқанда материалдық және ресми немесе заңдық мағынасында қолданылады. Халықаралық құқықтың материалдық қайнар көздері дегеніміз – дүниежүзілік еңбек бөлінісінің дамуы нәтижесінде өрістейтін және осы құқықтық жүйенің нақты ережелерін түзетін бүкіләлемдік экономикалық қатынастардың жиынтығы болып табылады. Мұндай өндірістік және экономикалық байланыстар мемлекеттер мен өзге де субъектілер арасындағы келісімдердің нақты объективті алғышартын қалыптастырады. Дәл осы материалдық факторлар халықаралық деңгейде құқықтық реттеуге деген объективті қажеттілікті тудырады.
Қазіргі заманғы халықаралық құқықтың түсінігінде оның қайнар көздері нормалар мен қағидалардың сыртқы дүниеде көрінуі мен бекітілуінің айрықша, арнаулы нысаны ретінде сипатталады. Заңдық қайнар көздер құқық шығармашылық үдерісінде айрықша рөлге ие болып, халықаралық нормалар мен қағидаттардың пайда болуын және қалыптасу процесін толық қорытындылайды. Қайнар көздердің мәнін терең ұғыну үшін ең алдымен норма жасау проблемаларымен танысып шығу аса қажет. Норма шығару процесі барысында құқық субъектілері өз қызметінің басым бағыттарын айқындап, халықаралық құқықтың жалпы мәнін белгілейді. Бұл ретте кеңестік көрнекті ғалым Г.И. Тункин халықаралық құқықтың маңызды ерекшеліктерінің бірі ретінде норманың осы құқық жүйесі субъектілерінің өзара келісімі нәтижесінде жасалатындығын әділ атап өткен.
Мақаланың жалғасы жазылушыларға қолжетімді
Жазылымыңыз болса, аккаунтыңызға кіріңіз. Болмаса, мақаланы толық оқу үшін жазылымды рәсімдеңіз.
Тағы 8 бөлім · ~10 мин оқу
жазылушыларғаПайдаланылған әдебиеттер
- Тункин Г.И. Теория международного права. 1970.
- Ержанов Т.К. международно – правовой статус внутриконтинентальных государств. Алматы: Данекер, 2003.
- Кулжабаев Ж.О. Международное публичне право. Алматы. 2002. -467с.
- Сарсембаев М.А. Международно – правовые отношения государств Центральной Азии. Алматы: Галым. 1995. -368с.