ХХ ғасырдың бас кезіндегі поэзия мен алғашқы кеңестік туындылар
ХХ ғасырдың бас кезінде түрікмен сөз өнерінде халық мұңын жоқтап, әлеуметтік теңсіздікті ашына әшкерелеген Байрам Шаһир (1871–1948), Көрмолла (1872–1934), Молламұрт (1879–1930) және Дурды Клыч (1886–1950) сияқты шайырлар көрнекті орын алды. Кеңес дәуірі орнаған тұста ұлттық әдебиеттің алғашқы үлгілері ретінде Көрмолланың 1918 жылғы «Большевик» шығармасы, Дурды Клычтың 1923 жылғы «Мен айтам», сондай-ақ 1924 жылғы «Байлар» мен «Кедейлер» туындылары дүниеге келді. Осы қатарда Буруновтың 1925 жылы жарық көрген «Құттықтаймын» еңбегі де жаңа дәуірдің басын танытты.
Жаңа проза мен драматургияның қалыптасу бағыттары
Әйелдер теңдігі мәселесі Берді Кербабаевтың 1932 жылғы «Әдет құрбандығы» және Аман-Дурды Аламышевтың 1932 жылғы «Сона» шығармаларына арқау болды. Бұған дейін 1925 жылы Якуб Насырлының «25 жылдан соң» повесі, ал жиырмасыншы жылдардың екінші жартысында Б. Кербабаев пен Ағахан Дурдыевтің соны тақырыптағы прозалық туындылары басылды. Драматургияда Ата Қаушутовтың 1929 жылғы «Қанды орман» және Б. Кербабаевтың 1927 жылғы «Тирьякеш пен Табиб» пьесалары жарық көрді. Отызыншы жылдары А. Кекілов, Ч. Аширов, Алты Қарлиев, Таушан Эсенова колхоз құрылысына шығармалар арнаса, прозада Хыдыр Дерьяевтің 1937 жылғы «Қанды шеңгелден», Б. Кербабаевтың 1936 жылғы «Айна мен Артық» тарихи-революциялық романдары мен Н. Сарыхановтың новеллалары қысқа әңгіме жанрын қалыптастырды.
Мақаланың жалғасы жазылушыларға қолжетімді
Жазылымыңыз болса, аккаунтыңызға кіріңіз. Болмаса, мақаланы толық оқу үшін жазылымды рәсімдеңіз.
Тағы 6 бөлім · ~4 мин оқу
жазылушыларға